گر تو جانی، غذای جان میجوی

به خدا زنده ای، خدا را شو

تا که در رنج جستن نانی

نخوری، تا کسی نرنجانی

ورتنی، آب و آش و نان میجوی

خر و بار تو بار خواهد بود

گر سفر زین شمار خواهد بود