مصرع نخست · شماره 69چو ز دیوان تهی شود سرتوشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.66از حضور فرشته خوش نشوی#67هر که زینجا نبرد بینایی#68نرود بر سپهر مینایی#69چو ز دیوان تهی شود سرتوانتخابشده70ملک آمد شدن کند بر تو#71روشنان فلک بکار تواند#72همه در بند انتظار تواند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 69 از «حکایت» است.سطر پیشیننرود بر سپهر مینایی→سطر بعدیملک آمد شدن کند بر تو←