مصرع نخست · شماره 73تو فرو داده تن به تاریکیشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.70ملک آمد شدن کند بر تو#71روشنان فلک بکار تواند#72همه در بند انتظار تواند#73تو فرو داده تن به تاریکیانتخابشده74گشته چون موی سر ز باریکی#75نفس خود را بکش، نبرد اینست#76منتهای کمال مرد اینست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 73 از «حکایت» است.سطر پیشینهمه در بند انتظار تواند→سطر بعدیگشته چون موی سر ز باریکی←