شیر علمست و باده معرفتش

گرچه باشد، مشو غلام او را

باده او رحیق مختومست

ختمش از مشک او نه از مومست

شهد شیرین تعقل صفتش

در زمین شیر و انگبین گویی

چون روی بر فلک همین گویی