گر بدان نکته دست رد نزدی

داس در گندم فضول مکش

آدمت را که خواب جهل بود

امر« لاتقرابا» ش سهل نمود

در ره «اهبطو» ش حد نزدی

چه دهی دل بدین شمامه شوم؟

دست کش سوی میوه معلوم