کار حوا بجز هوا نبود

در ره «اهبطو» ش حد نزدی

چه دهی دل بدین شمامه شوم؟

دست کش سوی میوه معلوم

ز آدم این بیخودی روا نبود

آن بهشتی که اندرو علفست

لایق مدخلان ناخلفست