چند ازین زر؟ زهی سرشت زنان!

نکنی رخ به خانه های بهشت

گرنه از زر بود بنا را خشت

زر فرستی برای خشت زنان

نه به اخلاص میکنی کاری

زان درختت نمیدهد باری

تو که در بند قلیه و نانی