سراپرده زد شهریار جوان

که پیروز شد نامور شهریار

تنش گشت لرزان و رخساره زرد

همی رفت پویان و دل پر ز درد

به گردش دلیران روشن روان

زمین را به دیبا بیاراستند

نشستند بر خوان و می خواستند