مد الغمام سرادقا اعلی شماریخ الذری

محمل برون بردند و من چون ناقه میراندم ز پی

قلبی هوی فی هوه و الدهر، ملق فی الهوی

چون تیره نبود روز من کز آه عالم سوز من

راضی شدم کز کاروان بانگ درائی بشنوم

اکبو و اقفوا اثرهم والعیس تحدی فی الزبی

چون محمل سلطان شرق از سوی شام آمد برون