شیشه نا گه بشد از دستم و بشکست اینجا

دل مسکین مرا نیست در اینجا قدری

زانک صد دل چو دل خسته من هست اینجا

دوش کز ساغر دل خون جگر میخوردم

نام خواجو مبر ای خواجه درین ورطه که هست

صد چو آن خسته دلسوخته در شست اینجا