نام خواجو مبر ای خواجه درین ورطه که هست

زانک صد دل چو دل خسته من هست اینجا

دوش کز ساغر دل خون جگر میخوردم

شیشه نا گه بشد از دستم و بشکست اینجا

صد چو آن خسته دلسوخته در شست اینجا