همچون مژه در دیده کشم تیغ بلا را

هنگام صبوحی نکشد بی گل و بلبل

خاطر بگلستان من بی برگ و نوا را

روی از تو نپیچم وگر از شست تو آید

بیرون نرود یک سر مو از دل خواجو

نقش خط و رخسار تو لیلا و نهارا