پندم مده که تا بشنیدم حدیث دوست

آن نقش بین که فتنه کند نقش بند را

و آن لعل لب که نرخ شکستت قند را

در گوش من مجال نماندست پند را

چون از کمند عشق امید خلاص نیست

رغبت بود بکشته شدن پای بند را