به تیغ کین ز چه رانند بی نصیبان را

گر از بنفشه و سنبل وفا طلب دارند

معینست که سوداست عندلیبانرا

ز خوان مرحمت آنها که می دهند نصیب

اگر ز خاک محبان غبار برخیزد

موآخذت نکند هیچکس حبیبان را

گذشت محمل و ما در خروش و ناله ولیک