ابر چشمم چو شود سیل فشان از لاله

میفروشند بخر یوسف کنعانی را

گر تو انکار کنی مستی ما را چه عجب

کافران کفر شمارند مسلمانی را

کوه در دوش کشد جامه بارانی را

کام درویش جزین نیست که بر وفق مراد

باز بیند علم دولت سلطانی را