ره مده در خانقه خواجو کسی را کاین نفس

ای بسا عاقل که شد دیوانه زنجیر ما

از خدنگ آه عالم سوز ما غافل مشو

کز کمان نرم زخمش سخت باشد تیر ما

با جوانان عشرتی دارد بخلوت پیر ما