در آن زمان که روند از قفای تابوتم

هنوز بر نکنم دل ز خاک پای شما

چو مرغ جان من از آشیان هوا گیرد

کند نزول بخاک در سرای شما

بود مرا دل سرگشته در قفای شما

شوم نشانه تیر قضا بدان اومید

که جان ببازم و حاصل کنم رضای شما