ایدل نگفتمت که سر از سنبلش مپیچ

طاوس را چه غم ز هواداری ذباب

ای دل نگفتمت که طمع بر کن از لبش

هر چند بی نمک نبود لذت کباب

کافتی از آن کمند چو خواجو در اضطراب