تا برآید ز تیره شب مهتاب

از مغیلان چگونه اندیشد

هر که سازد نهالی از سنجاب

بر فشان طره ای مه محمل

دل خواجو ز تاب هجر بسوخت

مکن آتش که او نیارد تاب