و او ساختی از بهر من سوخته جلاب

از دست دل سوخته و دیده خونبار

یک لحظه نبودیم جدا ز آتش و از آب

من در نظرش سوختمی ز آتش سینه

از بسکه فشاندیم در از چشم گهرریز

شد صحن گلستان صدف لولوی خوشاب

در پاش فکندم سرشوریده از آنروی