در جان می پرست تو کردست اثر شراب

هر دم بروی زرد فرو ریزدم سرشک

چشمم نگر که میدهد از جام زر شراب

خواجو ز بسکه جام میش یاد میکنی

بازا بغربت از می و مستی که نزد عقل

بر خستگان غریب بود در سفر شراب