روی دفتر گردد از نوک قلم پر مشک ناب

ای لب لعلت ز آب زندگانی برده آب

ما ز چشم می پرستت مست و چشمت مست خواب

گر کنم یک شمه در وصف خط سبزت سواد

در بهشت ار زانکه برقع برنیندازی ز رخ

روضه رضوان جهنم باشد و راحت عذاب

وقت رفتن گر روم با آتش عشقت بخاک