صبحدم چون آسمان در گردش آرد جام زر

روضه رضوان جهنم باشد و راحت عذاب

وقت رفتن گر روم با آتش عشقت بخاک

روز محشر در برم بینی دل خونین کباب

در گمان افتم که خورشیدست یا جام شراب

جان سرمستم برقص آید ز شادی ذره وار

هر نفس کز مشرق ساغر برآید آفتاب