گو صراحی منه و شمع میفروز امشب

هر که در شب رخ چون ماه تو بیند گوید

روز عیدست مگر یا شب نوروز امشب

بی لب لعل و رخت خادم خلوتگه انس

تا که آموختت از کوی وفا برگشتن

خیز و باز آی علی رغم بداموز امشب

بنشان شمع جگر سوخته را گر چه کسی