بخیال رخ و زلف تو بود تا دم صبح

ذره ئی چشمه خورشید درخشان همه شب

خبرت هست که در بادیه هجر تو نیست

تکیه گاهم بجز از خار مغیلان همه شب

بستر خواب من از لاله و ریحان همه شب

در هوای گل روی تو بود خواجو را

همنفس بلبل شب خیز خوش الحان همه شب