در بهاران نبود از مرغ چمن افغان غریب

ای که گفتی گرد لعلش خط مشگین از چه روست

خضر نبود برکنار چشمه حیوان غریب

گر بنالم در هوای طلعتش عیبم مکن

سنبلش بی وجه نبود گر بود شوریده حال

زانک افتادست چون هند و بترکستان غریب

ور دلم در چین زلفش بس غریب افتاده است