در وفایت جان ببازم تا کجا یابم وفات

پیش اسبت رخ نهم ز آنرو که غم نبود زمات

دی طبیبم دید و دردم را دوا ننوشت و گفت

خون دل میخور که این ساعت نمی یابم دوات

چون روان بی خط برات آورده بودم از چه وجه