کانک رخ بر رخ نهی او را چه غم باشد ز مات

چون روان بی خط برات آورده بودم از چه وجه

خط برون آوردی و گفتی که آوردم برات

در عری شاه ماتم ای پری رخ رخ مپوش

راستی را تا صلای عشق در عالم زدی

قامتت را سجده آرد عرعر از بانک صلوه

چون ترا گویم که لالای توام گوئی که لا