موج ار چه زند لاف تبحر نزند دم

ای درد تو درمان دل و رنج تو راحت

اشکم نمک آب و جگر خسته جراحت

با مردمک چشم من از علم سباحت

یکدم نشود نقش تو از دیده ما دور

زانرو که توئی گوهر دریای ملاحت