دل شکسته ما را در اضطراب انداخت

چو بر قمر ز شب عنبری نقاب انداخت

بخون دیده ما تشنه شد جهان و رواست

که دیده بود که ما را درین عذاب انداخت

کباب شد دلم از سوز سینه و آتش عشق