فدای تو بادا تن و جان ما

بدیدند چهر ورا پر ز خشم

برفتند پوزش کنان نزد شاه

که گر شاه بیند ببخشد گناه

برین بود تا بود پیمان ما

ز بهر تن شاه غمخواره ایم

نه از کوشش و جنگ بیچاره ایم