دل بیمار مرا در غم تیمار بسوخت

زان مفرح که جگرسوختگان را سازد

قدحی ده که دل خسته بیمار بسوخت

داروی درد دل اکنون ز که جویم که طبیب

تاری از زلف تو افتاد به چین وز غیرت

خون دل در جگر نافه تاتار بسوخت

بلبل سوخته دل را که دم از گل میزد