اگر از هستی خواجو اثری باقی بود

خون دل در جگر نافه تاتار بسوخت

بلبل سوخته دل را که دم از گل میزد

آتش عشق بزد شعله و چون خار بسوخت

این دم از آتش عشق تو بیکبار بسوخت