چند سوزی ایکه میسازی کباب

در هوای شکر شیرین بسوخت

شمع را بنگر که با سیلاب اشک

هر شبم تا روز بر بالین بسوخت

بس کن آخر کاین دل خونین بسوخت

کام جان از قبله زردشت خواه

گر دلت چون آذر برزین بسوخت