چشم دریا دل من لل لالا می ریخت

شعر شیرین مرا ماه مغنی می خواند

و آب شکر بلب لعل شکر خا می ریخت

در قدمهای خیال تو بدامن هر دم

قدح از لعل تو هر لحظه حدیثی می راند

وز لب روح فزا راح مصفا می ریخت

چون صبا شرح گلستان جمالت می داد