دل تنگیم از دوری آن تنگ دهن خاست

آن فتنه که چون آهوی وحشی رمد از من

گوئی ز پی صید دل خسته من خاست

هر چند که در شهر دل تنگ فراخست

عهدیست که آشفتگی خاطر خواجو

از زلف سراسیمه آن عهدشکن خاست