چون قد سرو خرام تو بگویم سخنی

کار ما بی قد زیبات نمی آید راست

راستی را چه بلائیست که کارت بالاست

در چمن سرو ببالای تو می ماند راست

بخطا مشک ختن لاف زد از خوش بوئی

با سر زلف تو پیداست که اصلش ز ختاست