ما را بدست خویش بکش کان نوازشست

این سلطنت بسست که گوئی گدای ماست

حاجت بخونبها نبود چون تو می کشی

مقتول خنجر تو شدن خونبهای ماست

دشنام اگر ز لفظ تو باشد دعای ماست

گر می کشی رهینم وگر می کشی رهی

هر ناسزا که آن ز تو آید سزای ماست