جز دامن امید که محکم گرفته است

ملک دلم گرفت و بجورش خراب کرد

آری غریب نیست مگر کم گرفته است

خواجو ز پا درآمد و هیچش بدست نیست

از وی متاب روی که مانند آفتاب

تیغ زبان کشیده و عالم گرفته است