کارم از دست سر زلف تو در پای اوفتاد

هیچ می دانی چرا اشکم ز چشم افتاده است

زانک پیش هرکسی راز دلم بگشاده است

چاره کارم بساز اکنون که کار افتاده است

هر زمان از اشک میگون ساغرم پر می شود

خون دل نوشم تو پنداری مگر کان باده است