بیا بدیده خواجو نگر که خط سیاه

ولیک موی تو از مشک برسرآمده است

گمان مبر که برفت آب لعلت از خط سبز

که لعل را خط پیروزه زیور آمده است

بگرد روی چو ماهت چه در خور آمده است