بر فرش خاک تکیه زدن شرط عقل نیست

بگذر که این مزابل سفلی نه جای تست

از ره مرو بنغمه سرائیدن غراب

چون مرغ روح بلبل بستانسرای تست

چون تختگاه عالم جان متکای تست

ای یار آشنا که دم از خویش می زنی

بیگانه شو ز خویش چو یار آشنای تست