خواجو اگر بقا طلبی از فنا مترس

چون تختگاه عالم جان متکای تست

ای یار آشنا که دم از خویش می زنی

بیگانه شو ز خویش چو یار آشنای تست

چون بنگری فنای تو عین بقای تست