چه توان کرد که فریاد رسم فریادست

دل من بیتو جهانیست پر از فتنه و شور

بده آن باده نوشین که جهان بر بادست

در غمت همنفسی نیست بجز فریادم

بیش ازین ناوک بیداد مزن برخواجو

گر چه بیداد تو از روی حقیقت دادست