گویند که خواجو برو از عشق بپرهیز

از دام سر زلف تو آسان نتوان جست

معذورم اگر نیستم از وصل تو آگاه

کانرا خبرست از تو کش از خود خبری هست

پرهیز کجا چشم توان داشتن از مست