که محنت همه از دست روزگار خودست

مرا ز بهر چه بردل بود غبار کسی

که گرد خاطر هرکس ز رهگذار خودست

چرا شکایت از ابنای روزگار کنم

باختیار ز شادی جدا نشد خواجو

چه بختیار کسی کو باختیار خودست