چه نکهتست مگر بوی لاله و سمنست

مرا ز عشق تو مقصود ترک مقصودست

دلم ز زلف تو بر آتشست و می دانم

که سوز سینه پر دود مجمر از عودست

چه زمزمه ست مگر بانک زخمه عودست

اگر مراد نبخشد بدوستان خواجو

خموش باش که امساک نیکوان جودست