کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 4

گر چه پیوسته کمان بر مه و خورشید کشیدست

چهرهٔ خواجوی کرمانیشاعر
قالبغزل

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    وه که از دست سر زلف سیاهت چه کشیدست

    #
  2. 2

    آنکه دزدیده در آن دیده خونخوار تو دیدست

    #
  3. 3

    چون کشد وسمه کمان دو کمان خانه ابروت

    #
  4. 4

    گر چه پیوسته کمان بر مه و خورشید کشیدست

    انتخاب‌شده
  5. 5

    جفت این طاق زمرد شد از آنروی چو گیسو

    #
  6. 6

    طاق فیروزه ابروی تو پیوسته خمیدست

    #
  7. 7

    سر زلفت ببریدند و ببالات خوش افتاد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «غزل شماره ۱۱۹ - وه که از دست سر زلف سیاهت چه کشیدست...» است.