باد بر برگ سمن فتنه که این روی نگارست

باد بویش بچمن برده که این نکهت مشکست

وز چمن نکهتی آورده که این نفخه یارست

مرغ برطرف چمن شیفته کاین کوی حبیبست

سر موئی بصبا داده که این نافه چینست

بوئی از طره فرستاده که این باد بهارست

نرگسش خون دلم خورده که این جام صبوحست