بنقش روی تو هر آدمی که دل ندهد

چو سر ز دست برون شد چه جای دستارست

تو یوسفی که فدای تو باد جان عزیز

بیا که جان عزیز منت خریدارست

من آدمیش نگویم که نقش دیوارست

چو چشم مست ترا عین فتنه می بینم

چگونه چشم تو در خواب و فتنه بیدارست